بسم الله الرحمن الرحیم
مَحَمّدٌ رَسُولُ اللهِ وَالَذَّینَ مَعَهُ اَشِدّاءُ عَلَی الْکُفّارِ رُحَماءُ بَیْنَهُمْ؛
تَریهُمْ رُکَّعاًًً سُِجّداً یَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنَ اللهِ وََ رضْواناً. سیماهُمْ فی وُجُوهِهِمْ مِنْ اَثَرِ السُّجُودِ.
ذالِکَ مَثَلُهُمْ فِی التّوَْریهِ، وَمَثَلُهُمْ فِی الِاْنَجیلِ ... (سوره ی فتح/ آیه ی 29)
محّمد که پیامبر خداست، و همه ی آنهایی که همراه اویند،
برکافران سختگیراند و،در میان خویشتن مهربان و دلبسته
آنان را در رکوع و سجده، در حالی می بینی که جویای بخشش و خشنودیی از جانب خدای اند. نشانه شان، در چهره های شان، از اثر سجود نمایان ست. داستان آنان در تورات، همین ست و؛ داستانِ آنان، در انجیل، همان..
اَلسّلامُ علیک ایّها النبّی و رحمت الله و برکاته/ اَلسّلامُ علینا و علی عباد الله الصّالحین / اَلسّلامُ علیکم و رحمت الله و برکاته!
برسِرآنم که گر، زدست برآید/ دست به کاری زنم که غصّه سرآید
منزلِ دل نیست جایِ صحبتِ اضداد/ "دیو" چو بیرون رود،" فرشته" در آید!
دوستان، انسان های جان آگاهِ سراسر جهان!
الحمدلله ربّ العالمین... خدای رحمانِ مهربانِ مُقتدر را سپاس می گزاریم، که در رهگذار این فراز و فرودهای جهانی، بار دیگر فرصتِ تناورانه یی را برایِ هماهنگی و همپارچگی انسان های باورمند و معتقد و موحّد و آزاد اندیش عالم فراهم آورده است: تِلْکَ الَاّیام، نُداوِ ُّلها بَیَنَ النّاس!...
که این تهدیدها و مساله سازی های شیطنت بار اگر نبود، چه گونه می شد به راه حل ها و رهیافت های رو به راه و نشاط انگیز و رهایی گر رسید؟!
هر فرصتی،" زمینه"ی تازه یی ست،در "زمین". فرصت ها، تکراری نیستند؛ و ما برای عبور کردن از این همه گردنه های سخت و صعب العبور، هیچ چاره یی جز "چاره جویی" و "تصمیم" و "توکّل" ، در پیش رو نداریم. لحظه ها، مین گذاری شده اند. تا دنیا، دنیاست/ شیطان، دست بردار نیست. نه هیچ مُصیبتی، آخرین مصیبت است؛ و نه هیچ شیطنتی، آخرین شیطنت. بی تفاوتی، تکثیر بی دردی ست.
از سرِ تفّنن، نمی شود به جایی رسید. درد، جدّی ست. بنابراین: درمان را، نمی شود سرسری گرفت. همین حالا- هم- دیر است: شهر، خالی ست زعُشاق ؛ بُوَد کز طرفی-
مردی، از خویش برون آید و، کاری بکند؟!
آدم نمی شود که نباشد/ امّا بودن و فقط بودن / نوعی نبودن ست؛
و بودن/ امّا: نه این و، نه آن بودن/ و بی "زمان" و" زبان" بودن/ حتماً ، نبودن ست!
نمی شود خاصیّت نداشت، امّا به خصوصّیتِ رهایی و شکوفایی و خلّاقیتِ انسان، دست یازید؛ نمی شود چشم به دست ها و دهن هایِ این و آن دوخت، امّا به نجات و رهایی رسید:
صحبتِ حکّام، ظُلمتِ شب یلداست/ نور ز "خورشید" خواه، تا که بر آید!
بر درِ اربابِ بی مُروّتِ دُنیا/ چند نشینی، که "خواجه"، کِی به درآید؟!
و این چُنین ست که ما، در این فرصتِ شکوفاترین فریاد، برآنیم که بر نکاتی چند پای بفشاریم و
نگره و نگاه و دیدگاه مان را، به ذهن ها و جان هایِ انسان های آگاه و صمیمی جهان برسانیم:
1- تجمّع ما، در این فرصتِ عزیز، نه تنها در راستای حمایت و هواداری از رسول رحمت و رهایی انسان حضرت محّمد مُصطفی- صَلّی الله علیه و آله- بل که با هدفِ انرژی گرفتن و تنّفسی تحّول آفرین در هوای تازه یی ست که بدخواهان و مخالفان مان، به دستِ خودشان، برای مان فراهم ساخته اند!
هستی، ساحلی جُز خدا ندارد؛ و همه ی مردمان جهان بدانند که اسلام و فرهنگِ مسلمانی، جز محّبت و مهربانی و خیرخواهی، برای "انسان" و "جهان بشریّت" چیزی در سر ندارد.
2- ما با هیچ کس، در هیچ کجای جهان، بر سر جنگ و جدل نیستیم؛ و همه ی بندگان و آفریدگانِ آزاداندیش و صادقِ خُدا را، دوستان و یاران و همراهان خود، در راه و رسم آگاهی و آرامش و ایمان و دانایی، می دانیم؛ و جز سلام و صلوات، رها ورد و رونمایی برای جان های شیفته ی جهان نداریم.
3- کتابِ ما- این کتابِ مهربانی ها و رحمانیتِ خدای عزیز- کتابِ اندیشه و عقلانیت و جست و جوگری و طرح المسایل
انسانی ست. حقیقتِ قوانین و راه و رسم قرآن- این مردمی ترین کتابِ جهان- را، با سوزاندن و پاره کردن و به استهزا گرفتن، نمی شود از میان برداشت!
چرخیدن و گردیدن زمین و زمان، معادله ی مُتداولِ خُداست. با توبه نامه ی تحمیلی گالیله، اگر که "زمین" را می شد ازچرخیدن و گردیدن، بازداشت؛ با چند تا فیلم کردن و تحریف کردن و پاره کردن و آتش زدن و کاریکاتور کشیدن هم، دین و مرامِ ماندگار محُّمدمُصطفی را، می شد- از مدارِ مُتعالی و تکاملْ محورِ خویش- به توقّف و سکون و رکود کشاند!
انسانِ معاصرِ جهان، آگاه تر از آن ست که با چهار تا حرکت نامعقول و بی ریشه و دمِ دستی- که متأسفانه ، جُز جهل و خیره سری و عنادهای کورانه، بُن مایه ی دیگری ندارد- در دامِ فریب ها و شگردهای شَیّادی دُشمنان خُدا و انسان و اسلام بیفتد.
یا ایّها النّاس/ آی مَردمِ سراسرِ جهان!... در نگاه و نگره ی کتابِ آسمانیِ ما، همه ی زنان و مردان زمین، از یک زن و مرد آفریده شده اند؛ و هیچ یک را- جُز از راه پاکی و پارسایی- بر دیگری امتیازی نیست. این کتاب، مردمی ترین کتابِ روی زمین؛ و رسول رحمت و رهایی گری این دین، مهربان ترین و دلسوزترین بنده ی خداست، که خویشتن را برادر و همراه همه ی پیامبران پاک اندیش و یکتاپرست و انساندوست می دانست، و جز خرسندی و خیر و خوشبختی همه ی مردمان روی زمین- در سراسر دنیا، و جهان بزرگ و همگانی قیامت – هیچ چیز نمی خواست!
بیایید از این " چیستی بزرگ"، از نو، سردرآوریم....
5- از حضرت آدم که پدر همه ی آدمی زادگان عالم است، تا نوح و ابراهیم و موسی و عیسی و محمد مصطفی (ص)– که سلام خدا و فرشتگان و همه ی جان های مشتاق زمین و زمان ، بر جان و جهان شان باد! – همه و همه ، برای ما، یکی ست.... لا نفرّق بین احدٍ من رسله....
(نام احمد ، نام جمله انبیاست / چون که صد آمد ، نود هم پیش ماست)
کتاب محمد ، کتاب عیسی و موسی و ابراهیم و همه ی انبیای بزرگ الاهی هم هست.
بنابراین آن که محمد و مرام و مشی مبارک او را به استهزا می کشاند، در واقع، دارد همه ی دین و مرام و راه و رسم خدای یگانه و پیامبران پاک آیین او را زیر پا می گذارد.
پس ای همه ی اندیشمندان و پاکان جهان، بیایید در موضعی یکپارچه و آرام ، راه را بر تمامت این گونه نابکاری ها و کفران پیشگی ها ببندیم، و انسان های کامل الاهی را از نو به تعریف و ترسیم بنشینیم و ، بالنده ترین تصویر و تبیین آرامش و ایمان و آگاهی را در چشم انداز جهان و زمان بنشانیم....
6- ریشه یابی و بازگشت به ریشه ها ، ریشه ای ترین کاری ست که می باید کرد. ریشه ی این همه التهاب آفرینی ها در کجاست، چرا قرآن را پاره می کنند، چرا کتاب خدا را می سوزانند، چرا فیلم ضد اسلامی می سازند؟
ما اعتقاد داریم که ریشه ی " اسلام هراسی" را ، به طور ریشه ای با " اسلام شناسی" ست که می شود خشکاند، و از بیخ و بن برآورد.
انسان و جهان هر چه بیشتر بداند، رشد و تعالی بیش تری خواهد کرد.
جاهلیت مدرن ، ریشه در بی خبری و بی تفاوتی مردم معصومی دارد، که تنها از راه خبررسانی کانالیزه شده ی قدرت های استعماری و امپریالیستی ارتزاق می شوند!
آی مردم سراسر جهان! با آرامش و ایمان و آگاهی – که اصیل ترین توانمندی و اقتدار بندگان خداست- رویاروی جهانخواری ها و مردم خواری های سیری ناپذیر اردوگاه استکبار و شیطانیان جهان ، به پاخیزید!....
7- سگی که می ترسد، ترسناک تر پارس می کند؛
و ما ، اکنون که در راهیم/بهترین راه، آن است که به راه خود ادامه دهیم. آن که دلیری می کند، بیش تر ازدیگران، درامان است.
بهترین شیوه برای حفاظت از خویشتن، نترسیدن و نهراسیدن و کوتاه نیامدن ست. کوتاه نیامدن، هوشمندانه ترین راه، برای کوتاه کردن راه هاست. تحریم ها و تهدیدها، بهترین و پویاترین فرصت، برای تازه گردانی وضعیت های نو به نو، و فرارسیدن به راه حل ها و راهکارهای تازه به تازه تر است. مخالفان ما ، بی اجر و مزدترین معاونان ما – هم – هستند!
یک روز شیر بودن، از یک عمر روباه بودن، بسیار بهتر است / شیر، به شغال ، باج نمی دهد....
8- با این همه افسردگی و اضطراب و اضطرار جهانی، چه باید کرد؟!
باور ما بر آن است که تنها راه برای بازیابی و آرامش و آسودگی خاطر جهان، بازگشت به راه انبیای الاهی وخویشتن خدایی خویش است.
آی آدم های دل آگاه عالم / ای همه ی خداپرستان زمین / تعالوا الی کلمهٍ سواءٌ بیننا و بینکم ... موحدان سراسر جهان ، متحد شوید!....
9- این مرکب خیره سری ها ، این اسب ظلم و زور و زر و تزویر – به قول مولا (ع)- بالاخره یک روز، سوار خود را بر زمین خواهد کوبید.
نمیشود سر از "معادله ها " برنتافت و ، سر از "نا معادله ها " در نیاورد!
آی ستم پیشه های حرفه ای و غارتگر جهان! کاش و ، ای کاش، که در عصر دانایی جهان – شمایان ، نقش آفرینان همان داستان همیشگی و تکراری فرعون و نمرود و ضحاک، نمی شدید!.....
هم مرگ، بر جهان شما، نیز بگذرد/ هم رونق زمان شما ، نیز بگذرد
آن کس که اسب داشت، غبارش فرو نشست / گِردِ سُم خران شما ، نیز بگذرد!...
10- ساختار نخ نما شده ی سازمان ملل متحد، با واقعیت های پویای جهان جدید، به هیچ وجه سازگاری ندارد.
حق " وتو"، حق توحّشِ جنگل هاست!
دبیرکل سازمان ملل متحد، چرا باید مبصر کلاسی باشد، که تنها ابرقدرتان، نقش معلّمان دیکته گوی آن را بازی می کنند!
11- حل المسائل ها ، مانع یادگیری ست.
آی مردم سراسر جهان / یا ایها اناس ! ... بیایید مسایل حیاتی و منطقی و منطقه ای خویش را دوباره واکاوی و ریشه یابی کنیم و بفهمیم؛ و خویشتن _ با بازگشت به ریشه ها – به باز تعریف و درک و طرح و کشف راه حل های تاریخی و انسانی خود فرا برسیم.....
و آخر دعوانا : ان الحمد لله رب العالمین
السلام علیک یا رسول الله و رحمت الله و برکاته !