همین که حضرت موسى مأمور تبلیغ شد، از خداوند روح بزرگ و سعه صدر خواست.
«رَبّ اشَرح لى
صَدرى» (سوره طه، آیه 27)
البتّه موسى از خدا درخواست کرد و خدا به او عطا نمود، ولى خداوند قبل
از اینکه پیامبر درخواست کند، به او سعه صدر داد و فرمود:
«ألم نَشرَح لک صَدرک» (سوره انشراح،
آیه 1)
خداوند دعاى او را مستجاب کرد: لذا موسى با روحیه اى قوى به سراغ فرعون رفت. امر و نهى بدون
روحیه، امکان ندارد.
کسى که امر به معروف و نهى از منکر مى کند، در برابر تمایلات مردم
ایستاده است و قهراً از ناحیه بعضى مردم مورد نامهربانى قرار خواهد گرفت. او اگر
سعه صدر نداشته باشد، بایکى دو برخوردِ تند از طرف مردم از انجام وظیفه دست
برخواهد داشت. قرآن در نشانه بندگان خوب خداوند مى فرماید: آنان، کسانى هستند که
هرگاه با افراد ناآگاه برخورد کنند، با سلام و مسالمت رد مى شوند. (فرقان/63)
مگر به انبیا نسبت جنون (حجر/6)، سحر (مدثر/24)، سفاهة(اعراف/66)،گمراهى (اعراف/60) و برترى خواهى نمى دادند؟
دعوت به حق و امر به معروف و نهى از منکر، کار انبیاست و مشکلات انبیا را نیز
خواهد داشت. انبیا تهمت ها را با صبر و سعه صدر پشت سر مى گذاشتند. براى مثال،
درباره کسانى که مى گفتند: ما تورا سفیه مى بینیم، مى فرمودند: لیس بى سفاهة (اعراف/66)؛ در من سفاهتى نیست. یا در برابر نسبت گمراهى مى فرمودند: لیس بى ضلالة (اعراف/61)؛ در من گمراهى نیست.
صبر
و پایدارى سفارشى است که خداوند به انبیا مى کند. (شورى، 15)
گذشت از لغو، از صفات برجسته مؤمنان است. (فرقان/72)
انبیاى بزرگوار نه تنها با کلمات ناروا، بلکه با تهدید و تبعید و شکنجه
و قتل
مردم رو به رو مى شوند. (یس/18)
ولى توجه به اینکه:
1. ما زیر نظر خداوند هستیم و خداوند هر لحظه کار را مى بیند و به ما توجه و
لطف دارد. (طور/48)
2. پیروزى با طرفداران حق است. (اعراف/128)
3. هر چه کار سختتر باشد، پاداشش بیشتر است. (نساء/95)
4. این راهى است که همه انبیا و اولیا رفته اند. (احقاف/35)
راه را براى انسان آسان مى کند؛ تا آنجا که از هیچ تهدید و سرزنشى
نمى هراسد. (مائده/54)