نامه آزاده : "مهدی
قاسمی"
26
مرداد سالروز بازگشت آزادگان سرافراز به میهن اسلامی مبارک باد.
اردوگاه موصل
تاریخ: 30/7/65
بسم الله الرحمن الرحیم
امیدوارم که تحت توجهات
حضرت ولی عصر(عج) حالتان خوب باشد. برادرجان، از شما می خواهم که سلام مرا خدمت
همان کسی که برایش چوب به دست می گیری برسانی و از قول من به ایشان بگویی تقاضایی
دارم و آن این است که این نامه را خدمت حاج نایب ببری و هر طور شده به او برسانی.
«پدر جان، سلام علیکم.
از خداوند تبارک و تعالی طول عمر، صحت و سلامت، عافیت و تندرستی برای شما مسالت
دارم. خداوند یک بار دیگر چشمان ما را به دیدن شما منور کند. پدر جان، هر وقت نهج
البلاغه می خوانم. بلافاصله خصوصیات و صفات شما به ذهنم می آید. دیشب هم مثل گذشته،
نزدیک غروب، گوشه زندان اسارت، نهج البلاغه می خواندم و یاد شما افتادم و بی
اختیار اشکهایم سرازیر شد و تا می توانستم گریه کردم، آن هم به خاطر دوری از شما.
و این مطالب را تنها به خاطر شما نوشتم و این گریه نه به خاطر اسارت یا
زندان بود. پدر جان، اسارت را با تمام جوانبش به یاری خداوند می گذرانیم
و تا هر وقت قضا و قدر الهی حکم کند مقاوم و پا بر جا ایستاده ایم. تنها مشکل دوری
شماست و آرزویم این است که یک بار دیگر چهره نورانی را ببینم. پدر جان اگر ممکن
است چند کلمه ای برایم بنویس امیدوارم لیاقت این را داشته باشم که در آن دنیا مرا
شفاعت کنید. والسلام.»
پاسخ حضرت امام(ع) به
نامه آزاده مهدی قاسمی به شرح زیر صادر گردید:
بسمه تعالی
فرزند عزیزم، امید است
در سایه اسلام عزیز مؤید و محفوظ باشید. خداوند عزیز، شما و سایر رفقایتان را بوطن
خویش برساند. خداوند بشما صبر و جزای خیر دهد (عبد الله).